Interview met de auteur  - T.M. Manor 

 

Waarom schrijf je?

Het is een hobby. Ik heb talloze hobby’s uitgeprobeerd, maar het schrijven verveelt nooit.

 

Welke hobby’s hebt u zoal beoefend? En waarom bent u ermee gestopt?

Dat zal je niet geloven. Om een hobby te noemen: gitaar spelen. Als ik iets in mijn gedachten heb, ga ik soms tot het uiterste. Ik had een gitaar gekocht van ongeveer 300 euro en had mij ingeschreven voor een cursus die evenveel kostte. Maar na twee lessen gaf ik het al op. De reden: mijn vingers werkten niet mee. Idem bij  de instrumenten piano, viool en zelfs blokfluit. Ik heb mij ook gewaagd aan toneelspelen (ik onthoud niets), breicursussen (ik krijg het nooit recht), boetseerklei (dat viel tegen, ik had andere verwachtingen na de film Ghost), tekenen (te veel meetkunde/vormkunde), schilderen (geen klik met de leraar) , juwelen maken (geen gevoel voor esthetiek), goudsmeden (ik heb thuis geen atelier met ovens), fotografie (dure opleiding), yoga (na 1 les opgegeven, yogabroek zat te strak) thaiboksen (daar moet je echt veel voor trainen), zelfverdedigingslessen (snel opgegeven), tai chi (afgemaakt!), kooklessen (te veel afwassen na afloop), baklessen (nooit hetzelfde resultaat als op de foto’s van de boeken), diepzeeduiken (ik kan niet door de zuurstoffles ademen) Kortom, er gaat altijd wel iets mis  en niets blijft mij lang boeien. Het schrijven en deze website onderhouden zijn ook een hobby, maar voor hoelang …

 

Wat zijn uw tijdsbestedingen momenteel?

Reizen, schrijven en reportages over waargebeurde misdaden bekijken.

 

Als het schrijven uw hobby is, waarom verkoopt u uw boeken online?

Impertinente vraag! Het schrijven van boeken is een passie en een droom. Ik steek daar veel tijd, geld en energie in. Ik wil dat mijn verhalen gelezen worden, maar het uitbrengen van een boek kost veel geld, en terecht. Een boek moet foutloos zijn. Daarvoor kun je het best een redacteur inschakelen. De cover van het boek moet professioneel ogen, daarvoor schakel je een vormgever in. En dan de lay-out, enz … Ik wil geen winst maken op mijn boeken, maar wel de kosten eruit halen. Als ik als auteur au sérieux wil worden genomen, moet ik een goed product leveren, ook al is het voor mij maar een hobby.

 

Worden uw verhalen niet uitgegeven door een traditionele uitgeverij?

Nee. Ik heb dat wel overwogen, maar na twee afwijzingen heb ik het opgegeven. De verleiding om mijn boeken via een traditionele uitgeverij uit te laten geven nam daarna snel af. Ik ga dus selfpubben. Mijn boeken zal ik zelf uitgeven via een uitgeversplatform. Dat is een hele zoektocht, maar wel boeiend.

 

Geen foto van u op uw website?

Nog niet. Ik wacht eerst op een wonder. Ik sta altijd verschrikkelijk op foto’s (dubbele kin en lijk depressief). Ik weiger fotoshop te gebruiken om er slank, mooi en stralend uit te zien.

 

Wie zijn uw lievelingsschrijvers?

Schrijvers die reeksen schrijven, zoals Agatha Christie, Ellis Peters, Appie Baantjer, Georges Simenon, Deon Meyer, ...

 

Leest u alleen oude detectives?

Ik lees wat mij aanspreekt en ik volg niet de 'hype' van het moment. Ik lees ook eigentijdse schrijvers, zoals Lars Kepler, Cara Hunter en Daniel Cole, maar eveneens minder bekende.

 

Welk genre boeken leest u?

Ik lees van alles, van kook- tot geschiedenisboeken, maar mijn favorieten blijven de detectives en de 'who done it'-genres. 

 

Welke boeken leest u niet?

Die over sport en economie. Van politieke biografieën hou ik ook niet. 

 

Boeken of films?

Beide. Het is wel leuk om een boek te vergelijken met de film. Het zijn twee verschillende kunsten.

 

Welke verfilming van een boek vindt u geslaagd?

Zonder lang na te denken kom ik op een boek en een trilogie. De hoofdrol in The name of the Rose (De naam van de roos) van Umberto Ecco is meesterlijk vertolkt door Sir Sean Connery als William van Baskerville. De trilogie van The Lord of the Rings vind ik ook geslaagd.

 

Wie zijn uw fictieve helden uit boeken of films?

Die zijn zeer uiteenlopend: van Sherlock Holms, Hercule Poirot, Miss Marple, Cadfael en Maigret tot Columbo, Jessica Fletcher uit Murder she wrote of Hetty Wainthropp Investigates,  Inspector Jack Frost van A Touch of Frost, kortom, te veel om op te noemen.

 

Wat spreekt u aan in die personages?

Ze zijn 'the pain in the ass'- karakters. Ik hou van personages die zich vastbijten in een zaak, die nooit opgeven en blijven doorgaan tot ze de moordenaar ontmaskeren. Personages die je doen lachen of verrassen wanneer je dat niet verwacht. Om die redenen heb ik het personage Thea Ooms geschapen.

 

Is Thea Ooms uw alter ego? 

(lachend) Ik geloof dat elk personage een beetje van de auteur is afgeleid.

 

Droomt u ervan om een bestsellerauteur te worden? 

 Ik schrijf om te vluchten uit de realiteit en om andere werelden te creëren. Ik zou liegen als ik zeg dat ik geen bestsellerschrijver wil worden. Dat is een droom van elke schrijver, maar het is niet mijn doel. Ik schrijf graag, of het nou succes brengt of niet. Ik zal blij zijn als ik een fanclub heb van vijf personen. 

 

Welke schrijfstijl hanteert u?

Heel eenvoudig, vlot, niet complex of literair. Mijn schrijfstijl kan iedereen volgen, van 16 tot 115 jaar en uit alle lagen van de bevolking. Ik gebruik veel dialogen om het verhaal te vertellen, want  dat doet mijn hoofdpersonage ook om de moordenaar te ontmaskeren. Ik geef in mijn boeken weinig beschrijvingen van de natuur of de omgeving. Je moet je als lezer dus zelf inbeelden hoe een kamer eruitziet of wat de personages dragen. 

 

Wat kan de lezer verwachten van de boeken van T.M. Manor?

Sarcasme, humor, spanning, originaliteit, politiewerk, mijn creativiteit, chaos en veel dialogen. Nog iets: vertrouw niemand in mijn verhalen.

 

Bent u niet bang dat de lezers uw boeken te ouderwets vinden?

Ik schijf wat ik zelf graag lees. Ik verwacht niet dat iedereen mijn genre leuk of goed zal vinden. Het is onmogelijk om iedereen te behagen. En zoals het Franse spreekwoord luidt: ‘Les goûts et les couleurs ne se choisissent pas’, wat overeenkomt met: over smaak valt niet te twisten. Zelfs de groten der aarden hebben een fanclub én een 'haat'-club. Daarom schrijf ik wat ik leuk vind en niet wat een ander mooi zou kunnen vinden. Mijn publiek zal zelf oordelen.

 

Welke soort verhalen schrijft u?

Ik schrijf graag detectives, politieromans, maar ik waag mij in allerlei domeinen. Ik heb onlangs ook een historisch fantasieverhaal geschreven dat ik later wil publiceren, rond Halloween. 

 

Zijn de verhalen verzonnen of op waarheid gebaseerd? En zo ja, wat is waar en wat niet? 

De moorden, de personages en de plekken waar de verhalen plaatsvinden zijn verzonnen, maar sommige gebeurtenissen (de bijverhalen) zijn gebaseerd op waargebeurde feiten.

 

Kunt u een voorbeeld geven zonder te spoilen? 

In mijn eerste boek ziet de hoofdpersoon een hond die aan een plasje likt en daarna aan het gezicht van zijn baasje komt. Het is een scène die ik zelf heb gezien en ik vond het leuk om die in het boek te verwerken. Een ander voorbeeld komt uit het tweede boek. Een vriendin werkte in een lingeriewinkel en zag een man die zijn gsm onder de kleedkamerdeur hield om een nietsvermoedende vrouw te filmen. Ze heeft onmiddellijk de politie gewaarschuwd. 

 

Wat vindt u boeiend aan schrijven? 

Dat ik verhalen kan/mag verzinnen, creëren en zelf bepalen hoe ze verlopen en waar ze eindigen. Het schrijven van een verhaal kan alle kanten uit lopen en dat vind ik fascinerend.  Als kind had ik al een grote verbeeldingskracht, verzon ik al verhalen, gebeurtenissen, groot en klein. En voor mij als volwassene heeft het een therapeutisch effect. Wie droomt er niet van om iedere keer een ander leven te scheppen? Vandaag ben je een rijke hertogin en in een ander verhaal ben je een moordenaar. Zalig gewoon!

 

Wat vindt u minder aan het schrijven?

De taalfouten. Ik maak een heleboel fouten en ik moet iemand inschakelen om die te verbeteren. Redactiewerk is een vak apart.